Tuesday, 26 August 2014

ஒரு பயணம், ஒரு சந்திப்பு

கவிஞர் நந்தனின் ஸ்ரீதரனின் புதுகைப் பயணம் 
நந்தனின் எழுத்தில் ...

உண்மையில் இந்தப் பதிவை நான் எழுதவேண்டாம் என்றுதான் இருந்தேன். சற்றுமுன் ஒரு பிரியமான நண்பருடன் நிகழ்ந்த அலைபேசி உரையாடல் இதை எழுதினால் என்ன தப்பு என உணர்த்தியது..


எப்போதும் பைத்தியம் பிடிக்கப் போவதற்கு சற்றே முந்தைய நிலையிலேயே வெளியூர் செல்லும் வாய்ப்புகள் எனக்கு வாய்க்கின்றன. குறைந்த பட்சம் எனது அந்த குரூர முகத்தைப் பார்த்து சனியனே.. இப்புடி இங்க உக்காந்து உயிரை வாங்குறதுக்கு பதிலா எதாச்சும் ஊருக்காவது போயிட்டு வா.. என்று மீனாளே ஊருக்கு அனுப்பிவிடும் அழுத்தத்துடன்தான் நான் இருக்கிறேன் அல்லது அழுத்தத்துக்கு கீழ்ப்படியும் மனதுடன்தான் நான் இருக்கிறேன்.

இப்படியான அழுத்த வாழ்விலிருந்து தப்பிக்கதான் புதுக்கோட்டை நோக்கி நான் கிளம்பினேன். போனுக்கு வரும் அழைப்புகளை ஏற்காமலே சரியான நேரத்துக்கு கோயம்பேடு சென்று சரியான பஸ்ஸை தவற விட்டாலும் வேறொரு திருச்சி பஸ்ஸில் எனது பேகை வைத்துவிட்டு அங்கே உலாவும் போலீசாருக்கு பயந்து யாரும் காணாத ஓரமாக நின்று சிகரெட்டைப் பற்றவைத்தேன்..

ஒரு கிழவி. உரச்சாக்கு என எங்கள் ஊர்க்காரர்கள் அழைக்கும் பிளாஸ்டிக சாக்குப் பையில் எதையோ அடைத்து தன் இடது தோளில் சுமந்தவாறு அலைந்தவள் அவள். அவளிடம் ஒரு கண்டக்டர் என்னமோ கேட்டார். அவள் ஏதோ பதில் சொன்னாள். என் மனதிலோ அல்லது நினைவிலோ அவர்களது உரையாடல்கள் பதிவில்லை. கண்டக்டர் அவளை கையைப் பிடித்து என்னை கடக்கும் தருணத்தில் அவள் கேட்ட கேள்விதான் என் காதில் விழுந்தது.. திர்னவேலிக்கு எம்புட்டு..? என்றாள் அவள்..

உங்கைல எம்புட்டு இருக்கு..? என்று கேட்டார் அந்த கண்டக்டர். அந்த தருணத்தில்தான் எனக்கு அவளது தீய்ந்த வலக்கை கண்ணில் பட்டது. தீய்ந்த என்றால் தீய்ந்து கருகிய என்ற பொருளில்லை. தீய்ந்து புண் ஆறியதால் புள்ளிப் புள்ளி வெள்ளைகளோடு கிட்டத்தட்ட லூகோ டெர்மா எனப்படும் வெண்புள்ளி நோயை ஒத்த தீய்ந்தது..

அது சமைக்கும்போது தீய்ந்தது என்பது எனக்கு நன்றாகத் தெரிந்தது. கிழவி அந்த கண்டக்டரிடம் எறநூறு ரூவா இருக்கு. என்று கர்வத்துடன் சொன்னாள். கண்டக்டர் திர்னவேலிக்கு நாநூறு ரூவா ஆகும்மா.. என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கையிலேயே இன்னொரு காக்கி சட்டை ஊழியரும் அங்கே வந்துவிட்டார்..என்ன விவரம் ஏதென்று கேட்டபின் அந்த கிழவியின் நிலைமை அவருக்கும் புரிந்ததால் எக்மோருக்கு எங்கே பஸ் பிடிப்பது என்றும் ரயிலில் எப்போது ஊருக்குப் போவது என்றும் கிழவிக்கு அவர் விளக்க ஆரம்பித்தார். ஆனால் அந்த தீய்நத கை என்னை எப்போதோ இளக்கிவிட்டிருந்தது. அப்போதுதான் கவனித் தேன், நான் அழுது கொண்டிருந்தேன்..

நல்ல வேளை அந்த மூவரும் அதைகவனிக்கவில்லை. இதற்குமுன் ஒரு ரயில்வே ஸ்டேஷனில் மணமுடிந்த ஒருத்தியை வழியனுப்பி வைக்கையில் நான் அழுததுதான் கடைசி சம்பவம். ரயிலின் ஜன்னல் வழி அண்ணா என அவள் அழைத்ததையும் தாங்க முடியாமல் இருந்தவன்தான் நான். இந்த எண்பதைத் தொட்ட, வலக்கை கருகிய ஒருத்தி வெறும் இருநூறு ரூபாயுடன் திருநெல்வேலி போகத் தலைப்பட்டதை நான் எப்படி எடுத்துகொள்வது.. சட்டென கண்ணைத் துடைத்துக் கொண்டு அந்த டிரைவரிடம் இந்த அம்மாவுக்கு எவ்வளவு பணம் குறைகிறதோ அதை நான் கொடுத்துவிடுகிறேன். அவர்களை திருநெல்வேலிக்கு பஸ் ஏற்றி விடுங்கள் என்று சொன்னேன்.

சொன்னேனே ஒழிய, கோயம்பேடு போன்ற விஸ்தாரமான பஸ் ஸ்டாண்டுகளில் வயதானோரையும், குழந்தைகளையும் காட்டி நம் மனதை இளக்கி நம் பர்சை சுரண்டும் கும்பலின் நினைவும் வந்ததால் கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையாக இருக்கத் தலைப்பட்டேன். அதன் காரணமாகவே அந்த அம்மாவிடம் எவ்வளவு பணம் இருக்கிறதோ அதை வாங்கிக் கொள்ளுங்கள். பாக்கியை நான் தந்து விடுகிறேன் என்று நான் சொன்னது.
பார்த்தால் சற்று முன்னால் திருநெல்வேலி பஸ் நின்று கொண்டிருந்தது. நம் மனதின் எச்சரிக்கைகளை நான் கேட்டதால் சற்றும் யோசிக்காமல் திருச்சி பஸ்ஸிலிருந்து என் பேக்கை எடுத்து வந்து அந்த நாகர்கோவில் பஸ்ஸில் வந்து சீட் போட்டேன். 

அம்மாவிடம் அம்மா நான் அங்கதான் உக்காந்துக்கிடடு இருக்கேன். கண்டக்டர் வந்ததும் உங்ககிட்ட இருக்குற பணத்தை குடுங்க. பாக்கிக்கு நான் காசு தந்துர்றேன் என்றதும் அந்த தளர்ந்து போன கைகள் கும்பிட முயன்றபோது வந்த கண்ணீரை அடக்கியபடி கொஞ்சம் திமிர் பிடித்தவன் மாதிரியே அவரை கவனிக்காமல் கீழிறங்கினேன். இந்த பஸ் லேட்டாகும் என்பதால் இன்னொரு தம்..

முடிந்து மேலே ஏறி வந்து என் இருக்கையில் உட்கார்ந்தேன். கிழவியை திரும்பிப் பார்த்தேன். அதிர்ந்தேன். கிழவி ஒரு ஒரு ரூபாய் காசுகளாக எண்ணிக் கொண்டிருநதார். எவ்வளவுதான் பொறுமையான கண்டக்டராக இருந்தாலும் இப்படி 200 ரூபாய்க்கு ஒரு ரூபாய் காசுகளாக வாங்கிக் கொள்வாரா என்று திகைத்துப் போனேன்..

சட்டென இறங்கி கண்டக்டரிடம் சென்று, அந்த அம்மாகிட்ட உங்களால எவ்வளவு வாங்க முடியுமோ அவ்வளவு வாங்கிக்கங்க. பாக்கிய நான் தந்துர்றேன். என்றேன்..
பஸ் கிளம்பியது. தலைவியைப் பார்த்தேன்.. ஒரு மகாராணி போல தனது சீட்டில் உட்கார்ந்திருந்தாள். தனது உரச்சாக்கு மூட்டையை காலடியி வைத்தபடி இரண்டாள் அமரும் சீட்டின் ஜன்னலோர சீட்டில் உட்கார்ந்து வேடிக்கை பார்த்தபடி தோல் சுருங்கிய குழந்தை போல வேடிககை பார்த்தபடி வர ஆரம்பித்தாள். இருந்த மன அழுத்தத்தில் மறுபடி ஒரு முறை கண் கலங்கியது..

கண்டக்டர் வந்தார். கவனமாக என்னிடமும் கிழவியிடமும் டிக்கெட் கேட்பதைத் தவிர்த்து மற்றவர்களிடம் மட்டும் டிக்கெட் கேட்டு வந்தார் க◌ைசியில் கிழவியிடம் சென்று எத்தனை பணம் இருக்கிறது என்று கேட்டுவாங்கிக் கொண்டு என்னிடம் வந்தார்..

பாட்டிம்மா வச்சிருந்ததுல நூறு ரூவா மட்டும் நோட்டா இருந்திச்சு. நாப்பது ரூவா அஞ்சு ரூவா காயினா இருந்திச்சு. பாக்கி எல்லாம் சின்ன சில்லறையா இருந்திச்சு. பாவம். சாப்புட இருந்திட்டுப் போகட்டும் சார். அவங்களுக்கு நீங்க முன்னூறு ரூவா தந்தா போதும், ப்ளஸ் உங்க டிக்கெட் காசு.. என்றார்..

சந்தோஷமாகக் கொடுத்தேன். பிறகு தேனி சீருடையானின் சிறகுகள் முறிவதில்லையில் மூழ்கிவிட்டேன்..

விழுப்புரம் தாண்டியதும் ஒரு உணவு விடுதியில் பஸ் நின்றது. உண்மையில் பஸ் நின்றபோது நான் தூங்கிக் கொண்டிருந்தேன். திடீரென விழித்துப் பார்த்தால் பஸ் நின்றுகொண்டு இருந்தது. மணி பார்த்தேன். ரெண்டுங்கெட்ட பன்னிரண்டேகால். இந்த நேரத்தல் எப்படி சாப்பிடுவது..? அதனால் வெறும் புகைபிடித்தபடி நின்றேன்..
நம்ம கிழவி ஒரு பிஸ்கெட் பாக்கெட்டும், வாட்டர் பாட்டிலில் கொஞ்சம் தேனீருமாக திரும்பி வந்தாள். எனது கூச்சம் எல்லாம் இவள் நன்றி சொன்னால நம்மால் தாங்க முடியாதே என்பதுதான். சட்டென திரும்பிப் பார்த்தால் கிழவி அடுத்த பஸ்ஸில் ஏறிக் கொண்டிருந்தாள். நான் பதறி சிகரெட்டை அணைத்துவிடு ஓடிச் சென்று, அம்மா.. நம்ம பஸ்ஸு அங்க இருக்கு என்று அழைத்து வந்து அவளது சீட்டில் உட்கார வைத்தேன்..

என்னதான் செய்ய முடியும்?

பஸ் புறப்பட்டதும் கண்டக்ட்ர் தலைகளை எண்ணத் துவங்கினார். அப்போதுதான் அவள் கண்டக்ட்ரை நைசாக அழைத்துக கேட்டாள், அந்த தம்பி எம்புட்டு ரூவா குடுத்துச்சு..? என்று. கண்டக்ட்ர் என் காதில்விழட்டுமே என்று நினைத்தாரோ என்னமோ பஸ்ஸில் இருக்கிற அனைரின் காதிலும் விழுகிற மாதிரி முன்னூறு ரூவா என்று சொன்னார்..
எனக்கு திகிலாகிவிட்டது. பாட்டி பாட்டுக்கு வந்து நன்றி சொல்லத் துவங்கினால் என்ன செய்வது என்று. நல்லவேளை அப்படியெல்லாம் எதுவும் நடக்கவில்லை..

பாட்டி தனது பிஸ்கெட் பாக்கெட்டில் இருந்து நான்கு பிஸ்கெட்டுகளை எடுத்து என் சீட்டுக்குப் பின் சீட்டில் நீட்டினாள். அங்கே குழந்தையுடன் இருந்த பெண் தன்னிடம் பிஸ்கெட் இருப்பதாக சொல்லி பிஸ்கெட்டயும் காட்டியபிறகுதான் தலைவி சாந்தமானாள்.. சத்தமில்லாமல் பிஸ்கெட்டுகளை மெல்லத் துவங்கினாள்.

திருச்சி வந்தது. நான் இறங்க ஆயத்தமாகினேன். கடைசியாக பாட்டியிடம் சென்று வறேன் பாட்டி. ஜாக்கிரதையா போங்க. என்றேன். அவள் அவசரமாகத் தேடி தனது பொக்கிஷத்தை துணியிலிருந்து பிரித்து நீட்டினாள். அனைத்தும் சில்லரைக் காசுகள்..
வேணாம் பாட்டி. வச்சு சாப்புடுங்க. என்று சொல்லி புன்னகையுடனே கடக்க நினைத்தேன்.. அவளோ தனது கருகிய வலக்கையால் எனக்கு டாட்டாகாட்டினாள்..

பதிலுக்கு அழாமல் டாட்டா காட்டுவதைத் தவிர வேறென்ன நான் செய்ய..?

எனது  நிலைத்தகவலில் 
சில நாட்களாக எனது நோக்கியா என்னைப் பாடாய்ப் படுத்துகிறது. காலையில் சார்ஜ்ஜில் போட்டுவிட்டு ஞாயிற்று கிழமையின் கடமைகளை செய்யக் கிளம்பினேன். 

ஏ.ஒன் ப்ராய்லரில் கடமையை (நாட்டுக்கோழிதான் பாஸ்) முடித்து குட்டிமகிமாவிர்க்கு ஒரு வியப்பு பரிசைத்தர அவளைக் கூட்டிக்கொண்டு எனது தங்கை இருந்த கிராமத்திற்கு சென்றேன்.

தங்கை குழந்தை அபியும் மகியும் பாசப் பைத்தியங்கள். கிராமத்தில் நுழையும் வரை எங்கே போறோம் என்று சொல்லவில்லை மகியிடம். ஒருவழியாக கிராமத்தில் அபியைப் பார்த்ததும் என்னை நல்லா மொத்தினாள் மகி!

ஒரு அரைமணிநேரம் கழித்து கிளம்பினேன். அடுத்து ஒரு அவசர வேலை வேறு இருந்ததால் உணவைத்தவிர்த்தேன். தங்கைக்கு கடும் வருத்தம்.

வீட்டில் மகியை விட்டு பணிக்குக்கிளம்பினால் சரியாக திருவேட்பூர் செல்லும் பொழுது சகோதரி தேவதா தமிழ் அழைத்து நந்தன் புதுகையில் இருக்கிறார் தெரியுமா? என்றார்.

ஒரு நிமிடம் நம்பமுடியவில்லை. காலையில் நந்தனின் பெயர் தவறிய அழைப்பில் இருந்தது நினைவில் வர தத்தி தத்தி என்று தலையில் தட்டிக்கொண்டேன்.

வேலையை திரு கார்த்திகேயன் தங்கராஜாவிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு பழனியப்பா மெஸ் சென்றேன்.

நந்தன் பழனியப்பா மெஸ்ஸில் குழந்தைகளுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட ஹாலில் அத்துணைக் கவிஞர்களுடனும் உணவருந்திக் கொண்டிருந்தார். 


பழனியப்பா மெஸ்சின் இடதுசாரி சேவைகளை சொன்னபொழுது வியந்தார். நண்பர் இராதாக்கிருஷ்ணன், மற்றும் ராஜாவையும் அறிமுகம் செய்து வைத்தேன்.

பார்த்தால் வைகறை, நானற்காடன், பிராங்க்ளின் குமார், கனிமொழி, கந்தகப் பூக்களின் கவிஞர் என ஒரு பெரும் கவிதைப் பட்டாளமே இருந்தது.

மறக்க முடியா மிக இனிமையான சந்திப்பு.

நன்றி சகோதரி தேவதா தமிழ்

13 comments:

  1. நன்றி வாத்தியார்.. (பிளாக்குகளில் பின்னூட்டமிட்டால எனது பிளாக் பெயரான அசிஸ்டண்ட் டைரக்டர் என்ற பெயரே கையெழுத்தாக வருகிறது. அதை எப்படி மாற்றுவது என தெரியவில்லை..

    - நந்தன் ஶ்ரீதரன்

    ReplyDelete
    Replies
    1. பதிவுலகில் இது சரியே...
      நீங்கள் ப்ரோபைல் பெயரை மாற்றினாலே போதும் மாறிவிடும்

      Delete
  2. கவிஞர் நந்தனின் அனுபவப் பகிர்வு அருமை...மனதைத் தொட்டது. இப்படிப்பட்ட வயதானோர் எத்தனை பேர் நம் ஊரில் இருக்கின்றார்கள்?!!! பாவம்...

    ஆமாம் அந்த ஃபோட்டல நீங்க? உயரமா...? ப்ளெய்ன் வெள்ளை ஷர்ட்? (உங்கள் வயது குறைவு என்ற எண்ணத்தில்!!!)

    ReplyDelete
    Replies
    1. கவி நந்தனாரின் அலைவரிசை நம்ம அலைவரிசையை ஒத்திருப்பது...

      ப்ளைன் ஷர்ட் கரீட் ... நன்றி

      Delete
  3. இனிமையான சுவாரஸ்யமான ஒரு பதிவு சகோதரரே!

    பாட்டியை நாமும் காண வைத்துவிட்டீர்கள் உங்கள் எழுத்தினால்...

    உங்கள் தாராள மனசு க்றேட்! சலாம் உங்களுக்கு!
    கவிஞர்கள் சந்திப்புப் பகிர்வும் மகிழ்ச்சி! வாழ்த்துக்கள் சகோ!

    ReplyDelete
    Replies
    1. அன்புச் சகோதரி
      நந்தன் ஸ்ரீதரனின் அனுபவம் அது
      கீழே உள்ளது மட்டுமே அவரைச் சந்தித்த எனது அனுபவம்

      Delete
    2. ஓ.. தெளிவாக உள்வாங்காது விட்டேனோ?..

      உங்கள் அனுபவமோ என்று முதலில் சிறிது தயங்கியும்... இருக்கட்டுமென எழுதிவிட்டேன்.
      தவறான புரிதலுக்கு மன்னியுங்கள் சகோதரரே!

      இன்னும்.. நந்தன் ஸ்ரீதரன்தான் இங்கு நாம் கண்ட அசிஸ்டண்ட் டைரக்டரா... அருமை!

      ஐயாவிற்கும் உங்களுக்கும் அன்பு வாழ்த்துக்கள்!

      Delete
    3. பதிவுலகில் இதெல்லாம் சகஜம்பா... (கவுண்டரின் ஸ்டைலில் படிக்கவும்)

      Delete
  4. இனிமையான தருணங்கள்...சார்

    ReplyDelete
    Replies
    1. உங்களால்தான் சாத்தியமாயிற்று ...
      நன்றி சகோதரி

      Delete
  5. இனிய தருணங்களாய் இயல்பாய் பகிர்ந்திருக்கிறீர்கள்... வாழ்த்துக்கள்.

    ReplyDelete
  6. நெகிழ வைக்கும் பதிவு பாட்டியின் நிலையில் கொண்ட இரக்கம் சாதரணமானது இல்லை. really great.கண்கள் கலங்கி விட்டது. அதே போன்று கவிஞர்கள் சந்திப்பு பதிவும் மகிழ்வானதே மிக்க நன்றி வாழ்த்துக்கள் ...!

    ReplyDelete
  7. மனைதைக் கசக்கிப் பிழிந்தது போன்ற உணர்வு சார், இந்த நிலை எல்லாம் எப்போது தான் மாறப்போகிறதோ என எண்ணத் தோன்றுகிறது....

    ReplyDelete

தங்கள் வருகை எனது உவகை...

Labels

12 Years a Slave (2013) 2001: எ ஸ்பேஸ் ஆடிசி A Walk Among the Tombstones Amr Waked Avengers Age of Ultron avms kaarthik bairava blogging tips buds to blossoms c.c.e Fast and Furious 8 Guardians of the Galaxy honour killings innovations in Marketing into the storm Iyothee Thass jci jci pudukkottai central kalvi kannaki kovil keezhadi khan's academy kochadaiyaan review Lucy(2014) spoiler madurai Min-sik Choi Morgan Freeman oblivion Rafeeq Friend robin williams rouge one 2016 sasikala for cm Scarlett Johansson shajakaan society spoiler ssa T.V.18 yaathum oore episode 12 Tamil Short Story tasmac tesla motors thamizh thirai vimarsanm udayakkumar viswaroopam movie want to write ? www.ted.com X Standard Tamil Memory Songs Tamil Nadu X-Men: Days of Future Past அ பெ கா பண்பாட்டு இயக்கம் அ.பெ.கா அசத்தல் அரசுப் பள்ளி அச்சம் என்பது மடமையடா அப்பா அமெரிக்கா அம்மா அயோத்தி தாசர் அரசு ஊழியர்களின் குரல் அரசுப் பள்ளிகள் அரிமளம் பள்ளி அரைவல் அலைகள் அலையும் குரல்கள் அவென்ஜெர்ஸ் ஏஜ் ஆப் அல்ட்ரான் அறிவிப்புகள் அனுபவம் அன்னவாசல் கே. ரெங்கசாமி ஆஃபரா ஆங்கில கேட்டல் பயிற்சி ஆங்கிலத்தொடர்பாற்றல் ஆங்கிலப் படம் ஆங்கிலப் பயிற்சி ஆங்கிலம் ஆசிரியர் ஆசிரியர் தினம் ஆசிவகம் ஆசை தொடர் பதிவு ஆண்டனி ஆதிச்சநல்லூர் இசை இடஒதுக்கீடு இடைநிறுத்தம் இடைநிற்றல் இந்திய தேசிய ராணுவம் இந்தியா வரங்களும் சாபங்களும் இமான் இளையராஜா இறுதிச் சுற்று இனப்படுகொலை இன் டு தி ஸ்டார்ம் இன்னுமொரு சிறுகதை. புன்னகை இஸ்ரேல் ஈர்ப்பலைகள் ஈழம் ஈழம் சமுகம் உயிர்மை உலகின் பொருளாதாரக் கொள்கை உலோக உருக்கு ஆலை எக்ஸ்.மென் அபோகிளிப்ஸ் எட்ஜ் ஆப் டுமாரா எல்காம் எஸ்.எம்.எஸ். கொள்ளை ஏற்பாடுகள் ஐஸ் ஸ்டுபா ஒரு கோப்பை மனிதம் ஒரு முகநூல் பகிர்வு ஒலிம்பிக் ஒன்பதாம் வகுப்பு ஆங்கிலப் பாடம் ஓவியர்கள் கடிதம் கட்செவி பகிர்வு ஒன்று கட்டிடப் பொறியியல் கட்டுரைப் போட்டி கண்ணகி கோவில் கண்ணேநலமா - கண்ணாடி பவர் குறைபாடுகள் கதிர்வேல் கதை திரைக்கதை வசனம் இயக்கம் கத்தி கயல் கருத்தாளிகள் கலாச்சராம் கலிலியோ அறிவியல் மையம். கல்வி கல்வித்துறை விழா கல்வியாண்டு கவண் கவிஞர் தங்கம் மூர்த்தி கவிஞர் நீலா கவிதை கவிதை அறிமுகம் கவிதை பகிர்வு கவிதைகள் கவிதைத் தொகுப்பு கவுரவக் கொலைகள் கற்க கசடற கற்பித்தல் யுக்திகள் கனகசபை ராமசாமி கனவில் வந்த காந்தி கனிமொழி காக்கா முட்டை காணொளிகள் சில காதர் காந்தி திரைப்படம் காப்டன் அப்பாஸ் அலி காப்புரிமை கார்டியன்ஸ் ஆப் தி காலக்ஸி கார்த்திக் கார்த்திக் கார்த்திக் காவியத் தலைவன் காற்றுவெளியிடை கிரமத்து குழந்தைகள் கிரேஸ் பிரதிபா கிரேஸ் பிரதீபாவின் துளிர் விடும் விதைகள் கிஷோர் டேவிட் ராஜ ராஜன் கீழடி குருநாதசுந்தரம் குழந்தை வளர்ப்பு குழந்தைகள் தினம் குறும்படம் கேவல் நதி கொசுவத்தி கொசுவர்த்தி கொஞ்சம் புதிய அறிவியல் கொஞ்சம் வெப் கொடி காத்த குமரன் கொம்பன் திரை விமர்சனம் கோச்சடையான் கோடை நகர்ந்த கதை கோபிநாத் கோவை ஆவி க்விஸ் சக்கரக்காலன் சக்தி சவுந்தர் ராஜன் சச்சின் சந்தானம் சந்திப்பு சந்திரமோகன் வெற்றிவேல் சந்தைப்படுத்துதல் சமுகம் சமுத்திரக்கனி சமூகம் சர்தார் வல்லபாய் பட்டேல் சாதனைப் பெண்மணிகள் சித்தன்னவாசல் ஓவியங்கள் சித்தன்னாவாசல் இலக்கிய சந்திப்பு சிவகார்த்திகேயன் சிறுகதை சினிமா சின்னவள் கவிதைத் தொகுப்பு சீனு சுகு சுயபுராணம் சுரபி சுரேந்தர் சூப்பர்மென் வெர்சஸ் பாட்மேன் செந்தூரன் பாலிடெக்னிக் செந்தூரன் பாலியின் தொடர் சாதனை செல்பி செவன்த் சென்ஸ் செவென்த் சென்ஸ் சொன்னாங்க சோ ஸ்வீட் வலைப்பூ ஞானாலயா ஆவணப் படம் டாக்டர் ஸ்ட்ரேஞ் டான் ஆப் ஜஸ்டிஸ் டி.எம்.என்.டி Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) டினா அரீனா டெல்லி சம்பவம் ட்ரான்ஸ்பார்மர்ஸ் ஏஜ் ஆப் எக்ஸ்டின்ஷன் தங்கமகன் தஞ்சை தபால்காரர் தமிழ் தமிழ் ஹிந்து தமிழ்ச் செம்மல் விருது தயான் சந்த் தர்மதுரை தலைமைப் பண்பு தலைவாரி பூச்சூடி தாயம்மாள் தாய்மொழி தாரை தப்பட்டை தி இத்தாலியன் ஜாப் தி பிரஸ்டீஜ் தி.ஆலை பள்ளி தியாக வரலாறு திருச்சி புகைப்பட பொருட்கள் கண்காட்சி. நிகழ்வுகள் திரை இசை திரை வி மர்சனம் திரை விமர்சனம் திரைவிமர்சனம் தீபிகா படுகோன் தீரன் சின்னமலை துவரங்குறிச்சி தேவதைகளால் தேடப்படுபவன் தேறி தொடர்பதிவு தொலைகாட்சி 18 தொல்காப்பியர் விருது தொழில் நுட்பம் தொழில் முனைவு தொழில்முனைவு தோழர் ரபீக் பதிவு நகை நடாஷா ரைட் நடிகர் சங்கத் தேர்தல் நத்தார் தின வாழ்த்துக்கள் நந்தன் ஸ்ரீதரன் நமக்கு நாமே திட்டம் நம்பிக்கை மனிதர்கள். நம்மாழ்வார் நலம் நன்றிகள் நாகூர் ரூமி நாடகக் கலைஞர்கள் நாயகர்கள் நாளைய மனிதர்களின் நேற்று நான் ஒரு குழந்தை நிகழ்வு நிகழ்வுகள் நிகில் நிறுவனம் நிகில் பயிற்சி நிலைப்பாடுகள் நிழல் பதியம் நீட் பார் ஸ்பீட் நீயா நானா நுட்பம் நூர் டீச்சர் நூல் அறிமுகம் நூல் பட்டியல் நூல் விமர்சனம் நேர நிர்வாக தளம் நேர நிர்வாகம் நேர மேலாண்மை பக்தி படிக்க வேண்டாத பதிவுகள் பட்லர் பணமதிப்பு நீக்கம் பணிநிறைவு பதிவர் சந்திப்பு 2014 பதிவர் சந்திப்பு 2015 பதிவர் சந்திப்பு 2015 ஆல்பம் பதிவர் திருவிழா 2015 பத்தாம் வகுப்பு ஆங்கிலப் பாடம் பயிற்சிகள் பயிற்சித்துறை பலூஸ்சிஸ்தான் பள்ளி பள்ளிக்கல்வி பாகுபலி பாட்டன் காட்டைத் தேடி பாபநாசம் பாரதி புத்தகாலயம் பாரத் ஸ்டேஜ் 4 பாஸ்ட் அண்ட் ஃபியூரியஸ் 7 Fast and Furious 7 பாஸ்ட் அண்ட் ஃபியூரியஸ் 8 பாஸ்ட் எய்ட் பிட் டோரறேன்ட் பிரபு சாலோமோன் பிராங்கின் படங்கள் பிரார்த்தனை பிரித்தாளுதல் பிரியங்கா பிரேமா தக்ஷிணாமூர்த்தி பிரேம்சந்த் பு.கோ.சரவணன் புகைப்படத் தொகுப்பு புதியவன் புதுகை குளம் மீட்பு புதுகை செல்வா புதுகை தொல்லியல் ஆய்வுக் கழகம். புதுகையின் கல்வி முகங்கள் புதுக்கோட்டை புதுக்கோட்டை மாவட்ட பாறை ஓவியங்கள் புள்ளிகள் புறம்போக்கு பெரியார் பெற்றோர் பேப்பர் ஒன்று பேராசிரியர் அ. தட்சிணாமூர்த்தி பைரவா பொது பொதுப் போக்குவரத்து மேம்பாடு பொற்பனைக்கோட்டை போட்டிகள் ப்ரோசன் ப்ளாகர் டிப்ஸ் மணிகண்டன் ஆறுமுகம் மதத்தீவிரவாதம் மதுரை மதுரை வரலாறு மரபு வழி நடை மராத்திய மொழிப் படங்கள் மலர்தரு மழைமனிதர்கள் மனிதர்கள் மாட் மாக்ஸ் ஃபியூரி ரோட் Mad_Max:_Fury_Road மாணவர் போராட்டம் மாண்பு மிகு மகளிர் - அறிவியல் சுடர்கள் மாண்புமிகு மகளிர் மாதொரு பாகன் மாத்யு ப்ளோரிஸ் மாமழை நினைவுகள் மார்க் அண்டோனி மாறாப்புன்னகை மாற்றத்தின் முகங்கள் மியான்மர் மிருதன் மிஷன் இம்பாசிபிள் 5 Mission Imposible Rogue Nation முகநூல் முகநூல் நிலைத்தகவல்கள் முகநூல் பகிர்வு முத்துக்கிருஷ்ணன் முத்துநிலவன் முனைவர் மு பிரபு முனைவர் ஜம்புலிங்கம் முனைவர். அருள்முருகன் மூன்று புத்தகங்கள் வெளியீடும் குடும்ப விழாவும் மெட்ராஸ் மெமரி கார்ட் மேன்மை இதழ் அறிமுகம் மொழி மொழித்திறன் மோசன் காப்ச்சர் யாதும் ஊரே யாழியின் இரண்டு தொகுப்புகள் ரபீக் ரபீக் பகிர்வு ரம்ஜான் ரவீந்திரன் ரஜனி ரஷ் ரஹ்மான் ராஜ கோபால தொண்டைமான் ராஜ சுந்தர்ராஜன் ராஜசுந்தர்ராஜன் ராஜா சுந்தர்ராஜன் ராஜேஷ் வைத்யா ரிச்சர்ட் அட்டன்பரோ ரியோ ஒலிம்பிக் ருத்ரையா ரோக் ஒன் movie review ரோஹித் வேமுலா லாரீனா லூசி லோகன் 2017 வகுப்பறை அனுபவங்கள் வகை ஒன்று வணக்கம் வண்ணதாசன் வலைச்சரம் வலைப்பதிவர் மாநாடு வலைப்பூ நுட்பம் வள ஆசிரியர்கள் வாசிப்பு வாசிப்பு அனுபவப்பகிர்வு வாழ்த்துக்கள் வாழ்வியல் திறன்கள் பயிற்சி. வாழ்வியல் திறன்கள் பயிற்சி. தன்னை அறிதல் பயிற்சி வானவில் விடுதலை வேள்வியில் வீரத் தமிழர்கள் விடைபெறல் விதைக்கலாம் வித்டிராயல் சிம்ப்டம் விப்லாஷ் விருது விவசாயம் விஜய் டீ.வி விஜூ கனைக்ட் விஷாலின் விஸ்வரூபம் வீணை இசை வீதி கூட்டம் வீதிக் கூட்டம் வீதிக்கூட்டம் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் வீரமுரசு சுப்பிரமணிய சிவா வெயிலில் நனைந்த மழை வெர்சடைல் ப்ளாகர் விருது வெள்ளைப் புலி வெற்றி இலக்கியம் வைகறை வைகறையின் ஜெய் நல நிதி ஜல்லிக்கட்டு ஜாக்கி சேகர் ஜாதவ் ஜூராசிக் வோர்ல்ட் ஜெயப் பிரபு ஜெர்மனி ஜே.சி. பயிற்சி ஜேசி இயக்கம் ஜோக்கர் ஜோசப் விஜூ ஷபானா பாஸிஜ் ஷாமிலா தலுவத் ஷாருக்கான் ஷான் கருப்புசாமி ஷாஜகான் ஸ்டான்லி குப்ரிக் ஸ்பாய்லர் ஸ்பிலிட் ஸ்ரீதர் சுப்பிரமணியன் ஹாக்ஸா ரிட்ஜ் ஹாண்ட்ஸ் ஆப் ஸ்டீல் ஹாலிவுட் ஹெர்குலிஸ்