Friday, 22 April 2016

என்ன நடந்தது ஏன் வைகறை இருண்டது..

வைகறை
கடந்த சனிக்கிழமை வீதிக் கூட்ட அழைப்பைத்தர யு.கே. டெக் வந்த பொழுது (படம் ஸ்ரீ)


ஜோசப் பென்சிகர் என்றால்  யாருக்கும்  தெரியாது... அது  அவரது  இயற்பெயர். வைகறை  அவரது  புனைப்பெயர், கைவிஞர் வைகறை  புதுகைக்காரரா?
சொந்த ஊர்  அடைக்கலபுரம்  என்பது எவ்வளவு  உண்மையோ அவ்வளவு உண்மை அவர் புதுகைக்காரர் என்பதும்.



தனது முதல் வருகையிலேயே  அதுவும்  புதுகைக்கு வந்த முதல் வாரமே தமிழகம் முழுதும் இருந்து நாற்பது புதுக்கவிஞர்களை வரவழைத்து புதுகை நகர்மன்றதை கவிமன்றமாக மாற்றியவர்.

அந்த நிகழ்வு எனக்குத் தெரியாது, நான் பள்ளியில் இருந்தேன், தேவதா தமிழ் அழைத்து நந்தன் ஸ்ரீதரன் வந்திருக்கிறார் என்றார். கிட்டத்தட்ட தமிழகத்தின் நன்கு அறியப்பட்ட அத்துணைக் கவிஞர்களுமே வந்திருந்தார்கள். நிகழ்வு முடிந்து பழனியப்பா மெஸ்ஸில் அனைவரும் இருந்தபொழுது நந்தனை சந்திக்கும் நிமித்தம் அங்கே சென்றேன்.

அங்கேதான் முதல் முறையாக வைகறையைப் பார்த்தேன். நிலையப்பட்டியில் ஆசிரியராக இருப்பதாகவும் இனி அடிக்கடி இப்படி கவிதைக் கூட்டங்களை நடத்ததிட்டமிட்டிருப்பதாகவும் சொன்னார்.

பின்னர் வீதிக்கூட்டத்தின் தவிர்க்கமுடியாத அங்கமாக மாறிப்போனார். அவர் குறித்த நினைவுகள் தொண்டைக்குழிக்குள் ஒரு சுழலாக எழுகிறது. மீள முடியாத நினைவுச் சுழல் அது.

மிக மென்மையான புன்னகை. அதிராத பேச்சு, உள்ளத்தின் ஆழத்தில் இருந்து ஒரு சிரிப்பு, வெகு ஆழமான கவிதை வெளிப் பயணங்கள், சக மனிதர்களை மதித்து அவர்களுக்கு வழிகாட்டி அவர்களையும் படைப்பாளியாக்கும் பண்பு, இப்படி இன்னும் எத்தனையோ நற்பண்புகள் நிறைந்தவர் கவிஞர் வைகறை.

கவிதைக் கூட்டங்களுக்கு எவ்வளவு தூரம் என்றாலும் பயணிக்கும் பண்பு என்னை வியக்கவைத்திருக்கிறது. தவிர்க்க முடியாத காரணங்களால் இவரது கவிதைத் தொகுப்பு வெளியீட்டுக்கு என்னால் செல்ல முடியவில்லை, போதாத குறைக்கு அறைகள் எல்லாம் புக் செய்தும் விட்டார்.

விழா முடிந்தவுடன் ஒரு மன்னிப்பை கோரிய பொழுது, எனக்காக புதுகையில் இருந்து அவ்வளவு தொலைவு பயணிக்க நீங்கள் தயாராக இல்லை. சுரேஷ் மான்யாதான் வந்தார் என்று சொன்னார்.

இன்றும் அப்படியே, தேர்வுத்தாள் முகாமில் இருந்ததால் இறுதி மரியாதைக்குகூட செல்ல முடியவில்லை. கொடுமை என்னவென்றால், மிகச் சரியாக நான் இருக்கும் முகாமிலிருந்து வெகு அருகேதான் வைகறை உயிர் பிரிந்திருக்கிறது.

புதுகை தனியார் மருத்துவ மனையில் அனுமதிக்கப்பட்ட அவர் கணையத் தொற்று அதிகமாக இருக்கவே மீனாட்சி மிஷன் செல்லலாம் என்று காரில் புறப்பட்டு இருக்கிறார்கள், வழியில் நிலைமை மோசமாகி நினைவிழந்திருக்கிறார். மீண்டும் அதே மருத்துவ மனைக்கு வந்த பொழுது மருத்துவர்கள் கையை விரித்துவிட்டிருக்கிறார்கள்.

மாலை ஐந்து மணிக்கெல்லாம் ஊருக்கு செல்ல முடிவாகி புறப்பட்டுவிட்டார்கள். வாழ்க்கை எத்துனை அநித்தியமானது என்றார் தோழர் எட்வின்.

நிலவன் எப்படி மீளப் போகிறார் என்றும் தெரியவில்லை. திருப்பதி அவர்களின் வயதின் காரணமாக அவரிடம் தெரிவிக்க வேண்டாம் என்றால் அவருக்கும் விசயம் போய்விட்டது.

எப்படி வந்தது கணையத் தொற்று..

தேவதா தமிழ் அவர்களிடம் பகிர்ந்து கொண்ட தகவலின்படி முன்னர் மஞ்சள் காமாலை நோயினால் தாக்குண்டு இருக்கிறார். அதன் உண்மையான பாதிப்பு கணையத்தில் இருக்க, அதன் பக்க விளைவாக வயிறு வலி இருந்திருக்கிறது. ஆனால் கடைசி நொடி வரை இவர் அல்சர் என்று மட்டுமே மருத்துவம் பார்த்திருக்கிறார்.

அல்சர் என்று வைகறை எடுத்துக் கொண்டது கணையத்தின் செயலிழப்பு என்பது தெரியவில்லை. கடந்த வாரம் வளரி இதழின் மீரா விருது பெற்றதற்காக கவிஞர் கீதா (தேவதா தமிழ்) அவர்களுக்கு ஒரு விருந்து தந்திருக்கிறார். அப்போது சகோ கீதா உடலை கவனித்துக்கொள்ள சொல்லி முழு உடல் பரிசோதனை செய்துகொள்ளுங்கள் என்றும் சொல்லியிருக்கிறார்.

வழக்கம் போலவே ஒரு புன்னகையுடன் இசைந்திருக்கிறார். ஆனால் அன்று அந்தச் சோதனை நிகழ்ந்திருந்தால்கூட இன்று இந்த பதிவு தேவையில்லாமல் போயிருக்கும்.

ஏன் புதுகைக்கு வந்தார் இவர் என்று பலமுறை குழம்பியிருக்கிறேன். அவரது கவிதை திறம் உணர்ந்தவன் என்கிற முறையில் நீங்கள் இன்னும் உரிய கவனிப்பை பெறவில்லை. ஏதோ எங்கோ ஒரு சிறு தடங்கல் இருக்கிறது என்று சொல்லிவந்திருக்கிறேன்.

தோழர் எட்வின் அவர்களுடன் பேசிய பொழுது வைகறை குறித்த, அவர் தேடல் குறித்த விசயங்களையும் உணர முடிந்தது.

ஏன் வந்தார் புதுகைக்கு என்றே வியந்திருந்த வேளையில் தனது கவியாழத்தால் பல அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தியவர்.

ஒரு நாள் நிச்சயம் வரும் அன்று இதே வைகறையுடன் சரிக்கு சமமாய் அமர்ந்திருந்த நாட்கள் நினைவில் இருக்கும். அவர் அத்தனை உயரத்தில் இருப்பார் என்பது எனது நம்பிக்கை.

கடந்த வீதிக் கூட்டத்தில் ப்ரீசர் பாக்ஸ் என்கிற தலைப்பில் பத்து கவிதைகளை சொன்னார்.

அதில் நினைவில் இருக்கும் ஒன்று
பிறந்த சிசு பயணிக்கும்
ஆட்டோவிற்கும்
ப்ரீசர் பாக்ஸ் கொண்டு செல்லும்
டாட்டா ஏசுக்கும்
நடுவே
சென்று கொண்டிருக்கிறது
எனது வாகனம் ...

கவிதை எனது நினைவில் இருந்து வந்தது, எனவே சில மாற்றங்கள் இருக்கும்.

இது இயல்பான கவிதையா, அல்லது முன்னறிவித்தலா ?

கூட்டத்தில் ஓடியாடி விளையாண்டு களைத்துத் தூங்கிய ஜெய் குட்டி (வைகறையின் மகன்) அவனது பார்வை இன்னும் என் நினைவில்.

முப்பத்தி ஐந்து வயதில் இப்படி இரண்டு ஜீவன்களை விட்டுவிட்டு செல்ல அவசியம் என்ன?

இல்லாத இறைவனிடம் எப்படிக் கேட்பது?

புதுகைக்கு இழப்பல்ல இது தமிழுக்கு இழப்பு.

மீள வழியில்லா வலி.

வைகறை குறித்த பதிவுகள் இனி எழுத எனக்குத் திராணி இல்லை. ஆனால் ஏதாவது செய்தாக வேண்டும்.

முதுகண்களுடன் பேசிவிட்டு சொல்கிறேன்.

அன்பன்
மது


19 comments:

  1. ஈடுசெய்ய இயலா இழப்பு
    மனம் இன்னும் நம்ப மறுக்கிறது

    ReplyDelete
  2. நகர் மன்றத்தில் அவரைச் சந்தித்த முதல் சந்திப்பிலேயே தனது கனிவான பேச்சாலும் புன்சிரிப்பாலும், எளிய அனுகுமுறையாலும் என் மனதிற்குள் ஆழமாய்ப் புகுந்தவர். அடுத்தடுத்து நடந்த அத்தனை நிகழ்வுகளிலும் கவுரவம் பாராமல் நிகழ்ச்சி ஏற்பாடுகளை முன்னின்று செய்பவர். கடந்த வீதிக் கூட்டத்தில்தான் நான் அவரைச் சந்திக்கவில்லை (எனது நலக்குறைவால்) நெடிய காலம் பழகிய உறவுகளோ நட்புகளோ புக முடியா ஆழ்மனத்தில் குறுகிய காலமே பழகிய அவர். மறப்பது அத்தனை எளிதாகப்படவில்லை எனக்கு.

    ReplyDelete
  3. வேதனையாக இருக்கின்றது தோழரே இதனைக் குறித்து கேட்பதற்காக நேற்று தங்களுக்கு பலமுறை போண் செய்தேன் தாங்கள் எடுக்கவில்லை அவரது ஆன்மா சாந்தியடைய வேண்டுகிறேன்.

    ReplyDelete
  4. என்ன சொல்ல...ஒரு சகோதரனை ,ஒரு மகனை நான் இழந்து விட்டேன் என்றா?

    ReplyDelete
  5. பாவலர் (கவிஞர்) எவரும்
    சாவடைந்ததாய் வரலாறில்லை
    வைகறை - நீ என்றும்
    வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றாய்!

    ஓ! பாவலனே (கவிஞனே)!
    வைகறை என்னும் பெயரில்
    பாக்களால் அறிவை ஊட்டினாய்
    படித்தவர், கேட்டவர் நெஞ்சில் வாழ்கின்றாய்!
    கிட்ட நெருங்காமல் எட்டப் போய்
    எங்கிருந்தோ நம்மாளுங்க உள்ளத்தில்
    வாழும் வைகறையின் குடும்பத்தாருடன்
    துயர் பகிருகின்றோம்!

    ReplyDelete
  6. ’வீதி’க்கு வந்த தமிழ் உணர்வாளர். அவரது ஆன்மா உறங்கட்டும்.

    ReplyDelete
  7. முகநூலில் தங்கள் மூலமாகத்தான் செய்தியை அறிந்தேன். பிறகு நண்பர்கள் அவரைப் பற்றிப் பகிர்வதைப் படிக்கும்போது வேதனை மேலிடுகிறது. நட்பு நிலையில் குறுகிய காலத்தில் பழகிய நிலையிலும் எங்கள் மனதில் அதிக தாக்கத்தை உண்டாக்கிவிட்டார். மனதை அதிகம் துயரப்படுத்திவிட்ட நிகழ்வு.

    ReplyDelete
  8. ஜீரணிக்க முடியாத இழப்பு....
    அவரின் ஆன்மா சாந்தியடையட்டும்...

    ReplyDelete
  9. மனம் இன்னும் ஆறவில்லை கஸ்தூரி. அவரது அந்த வெள்ளந்தியான சிரிப்புதான் மனதில் நிற்கிறது...ஈடு செய்ய முடியாத இழப்பு அவரது குடும்பத்திற்கு மட்டுமல்ல, வலைப்பதிவர் குடும்பத்திற்கும், நீங்கள் சொல்லியிருப்பது போல் தமிழுக்கும், கவிதை உலகிற்கும்...

    பாருங்கள் அவரது வலைப்பதிவில் ஆன சமீபத்திய கவிதைகளை...ஏதோ ஏற்கனவே திட்டம் இட்டது போல் சாவு பற்றிய வரிகள்...

    மனம் ஆறவில்லை...ஏன் ஏன் என்ற கேள்விகள். தன் உடல் நிலையை இப்படிக் கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டாரே என்ற ஆதங்கமும்....

    நம்பமுடியவில்லை எங்களேக்கே என்றால் புதுகைவாசிகள், நண்பர்கள் உங்கள் எல்லோருக்கும், அவரது குடும்பத்தினருக்கும் எப்படி இருக்கும்....திரும்பப் பெற முடியாத வாழ்க்கையின் உண்மையான பக்கம்...வேதனை..

    ReplyDelete
  10. ஆறுதல் அடையுங்கள். மருத்துவ நுட்பம் முன்னேறிய இன்றைய காலக் கட்டத்திலும் அகாலமரணங்கள் தவிர்க்க முடியவில்லை என்பது வேதனை.அதுவும் சிறந்த பண்பாளர் கவிஞரை இழந்தது பேரிழப்புதான்

    ReplyDelete
  11. such happenings are not in our circle of influence.We can only worry about it but this man lived his life that is why his absence is felt by people beyond his family. Let his soul rest in peace.

    ReplyDelete
    Replies
    1. This is the result of wrong diagnostic...

      I could not digest the way he moved around people, paid regular visits to Veethi Members and encouraged them to write on... this sort of nice persons die soon ...

      I don't understand..

      you will be surprised to know that he is a teetotaler

      nice man, hygienic habits, wonderful social skills...
      a father who had sung his experience with his son as an anthology ...

      and all of a sudden he is gone.

      for the past there days I have been asking myself ..

      Is he dead?
      Is this for real?

      and I could understand the pain you might have encountered when Nihkil was gone ..

      painful similarities ..

      thanks pa for caring words

      Delete
  12. பழகியதில்லை என்றபோதும் நேற்று இரவில் முகநூல் பார்த்து செய்தி அறிந்தபோது பதைபதைத்தது மனது. இளவயதில் இறப்பு என்பது மீள முடியாத சோகம்.அவரின் கனவுகள் நினைவாகட்டும். அவரை இழந்துவாடும் குடும்பத்தினருக்கும் நண்பர்களுக்கும் எனது இரங்கல்கள். ஏதாவது செய்கையில் என்னையும் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள் இயன்றதை செய்கிறேன். நன்றி!

    ReplyDelete
  13. அன்புமிகு நண்பர்களுக்கு

    தங்கள் உணர்வுகளை பதிவு செய்திருகிறீர்கள் ...

    ஒரு கடும் மனஅதிர்வில் இருக்கிற பொழுது நாமேல்லாமே அப்படிதான் அதிர்ந்து போயிருக்கிறோம் என்கிற ஒருமை உணர்வைத் தந்தது உங்கள் கருத்துக்கள்.


    முப்பத்தி ஐந்து வயதில் ஒருவர் கணையம் செயலிழந்து மரிக்கிறார் என்றால் எழும் வழக்கமான கேள்விகள் என் மனதில் ஒருமுறை கூட எழவில்லை.

    அச்சச்சோ என்று சொல்லி ஒரு ஐந்து நிமிடங்கள் விசாரித்துவிட்டு தணிந்த குரலில் "குடிப்பாரோ?" என்கிற கேள்விகள் ஒரு வேதனைச் சிரிப்பை மட்டுமே வரவழக்கின்றன..

    டாஸ்மாக் தமிழகம் அல்லவா இப்படிக் கேள்விகள் எழத்தான் செய்யும்.

    வைகறையை நன்கு அறிந்தவன் என்கிற முறையில் சொல்கிறேன் இன்னும் தமிழகத்தில் குடிப்பழக்கம் இல்லாதவர்கள் இருக்கிறார்கள்.

    வைகறை ஒவ்வொரு பைசாவையும் மிகுந்த கவனத்தோடு செலவிடுவார். வயதிற்கே உரிய தில் மனப்பான்மை காரணமாக மருத்துவத்தை தள்ளிப் போட்டிருப்பார் என்றே தோன்றுகிறது.

    தமிழ் சாதிகளில் அவர் எதைச் சேர்ந்தவர் என்று தெரியாது, அற்புதமான மனிதர்கள் அத்தகு சிறுமைகளை கடந்தவர்கள். வைகறையும் ஒரு அற்புதர்தான்.

    தன் கவிதைகள் உரிய அங்கீகாரத்தை பெறவில்லை என்பது அவரது ஆழ்மன வடுவாக இருந்திருப்பது கண்டு நான் திடுக்கிடுகிறேன்.

    கவிஞர்கள் அங்கீகாரம், குழுசேர்த்தல் போன்றவற்றில் இருந்து வெகுதூரம் விலகியிருக்க வேண்டும் என்பதே வைகறையின் வடு நமக்குச் சொல்வது.

    விருதுகளுக்கு, ஏற்புகளுக்கு எங்கும் மென்மையான மனம் கொண்டோர் எழுத்துலகிற்குள் மிக கவனமாகவும் விழிப்புடனும் இருக்கவேண்டும் என்பதையும் கூடவே உணர்ந்தேன்.

    விரிவாக பேச விருப்பமே இல்லை என்றாலும் இதைப் படிக்கும் கவிஞர் பெருமக்கள் இனியாவது யாரையும் விலக்காமல் அவர் மனம் நோக செயல்படாமல் இருப்பது அவர்களின் மன நலத்திற்கு மட்டுமல்ல தமிழ் கவிதை உலகத்திற்கும் நல்லது.

    இனி எப்படி விலக்கி வைப்பார்கள் வைகறையை?

    அவன் உசரம் என்ன என்பதை இறைவன் அறிவிக்கத்தான் இவ்வளவு துரிதமாய் அவனை உயர்த்திவிட்டான்.

    தாரா பாரதியின் வரிகள் இன்னும் என் கண்முன் நிற்கின்றன
    "விரல்கள் பத்தும் மூலதனம்"

    இப்படி காலத்தை வெல்லும் கவிதை வரிகள்தான் உண்மையான விருது, ஏற்பு மற்றும் அங்கிகாரம்

    அதை விடுத்து நம்மை இந்தக் குழு ஏற்கவில்லையே அந்தக் குழு பேசவில்லையே என்று வருந்தினால்.

    நீங்கள் உங்களுக்கு துரோகம் இழைக்கிறீர்கள்..

    என்னிடம் நீங்கள் ஏன் என் தளம் வரவில்லை என்று நட்போடு கோபித்துக் கொள்ளும் நண்பர்களுக்கும் இதுவே பதில்..

    யாருக்காவும் எழுத வேண்டாம் ...

    உமக்காக உமது இதயங்களின் ஆழத்தில் இருந்து ஆத்மார்த்தமாய் எழுதுங்கள் ...

    எழுத்தை ரசியுங்கள் நீங்களே ரசிகிரமாதிரி இருந்தால் ஒரு தேநீரை ஆனந்தமாய் ரசித்துக் குடித்தவிட்டு ... அந்த உணர்வில் இருந்து வெளியில் வந்து மீண்டும் அடுத்த படைப்பை எழுதத் துவங்குங்கள்..

    நீங்கள் அமரத்துவம் பெறுவீர்கள்

    வைகறையின் எழுத்தினைப் போலவே...

    டாட்

    ReplyDelete
    Replies
    1. இந்த கருத்துரை மேலும் கண்ணீரூடன்...

      Delete
  14. இரங்கல் பதிவு தொடங்கி பின்னூட்டம்வரை படித்துவிட்டேன்...

    கனத்த மெளனம் மட்டுமே மிஞ்சுகிறது... ஒரு இயலாமை பெருமூச்சுடன் !

    - சாமானியன்

    ReplyDelete
  15. அவரின் கருத்துகளையும் அவரின் பணிகளையும் முன்னெடுத்துச் செல்வதே அவருக்கு செய்யும் நன்றி

    ReplyDelete
  16. அவரது பிரிவைக் காட்டும் உங்கள் மன வேதனையை கவிதை போல வெளியிட்டிருக்கிறீர்கள். அதுவே அவருக்கு அஞ்சலி ஆகட்டும். அவரது ஆத்மா சாந்தியடையட்டும்.

    ReplyDelete
  17. இந்தத் தொடுப்பில் போயி வாசிச்சுப் பார்த்தேன்..

    http://www.medicalnewstoday.com/articles/160459.php?page=3

    இந்த பிரச்சினை உள்ளவங்கள 70% அல்கஹால் பிரச்சினை உள்ளவங்கனு சொல்றாங்க.. யாரையும் நாம் தூரத்தில் இருந்து ஜட்ஜ் பண்ணுவது தவறு. இவர் அந்த 30% இல் இருந்து இருப்பார் போல இருக்கு.

    அறிகுறிகளை வாசிச்சுப் பார்த்தால் வயிற்று வலி, டிப்ரெஷன் இருக்கும் என்று சொல்றாங்க. அப்புறம் ப்ளட் க்ளுக்கோஸ் அதிகமாகும்னு சொல்றாங்க, இந்த நோய் உள்ளவங்களுக்கு டைப் 1 டயபெட்டிஸ் வர வாய்ப்பிருக்கு என்கிறார்கள். இவருக்கு டயபெட்டிஸ் இருந்ததா?? என்னனு தெரியவில்லை..

    What can we learn from his demise? Let us take care of ourselves when we have symptoms like this..That costs money! Can we afford ? Do we have money for this kind of medical expenses? That's another big question!

    மஞ்சள் காமாலை வந்தால் கவனமாக இருக்கணும். கவனமா இருக்கிறதென்றால் என்ன? டயட்.. நோ அல்கஹால்..பணம் செலவழிச்சு என்னனு பார்க்கணும்..என்னனு பார்த்த பிறகு மருத்துவம் செய்ய பணம் வேணும்..ஆக பணம் வேணும்..பணம் வேணும்..இவருக்கு எந்தளவுக்கு வசதி இருந்ததுனு தெரியலை..

    My condolences to his family :(

    ReplyDelete

தங்கள் வருகை எனது உவகை...

Labels

12 Years a Slave (2013) 2001: எ ஸ்பேஸ் ஆடிசி A Walk Among the Tombstones Amr Waked Avengers Age of Ultron avms kaarthik bairava blogging tips buds to blossoms c.c.e Fast and Furious 8 Guardians of the Galaxy honour killings innovations in Marketing into the storm Iyothee Thass jci jci pudukkottai central kalvi kannaki kovil keezhadi khan's academy kochadaiyaan review Lucy(2014) spoiler madurai Min-sik Choi Morgan Freeman oblivion Rafeeq Friend robin williams rouge one 2016 sasikala for cm Scarlett Johansson shajakaan spoiler ssa T.V.18 yaathum oore episode 12 Tamil Short Story tesla motors thamizh thirai vimarsanm udayakkumar viswaroopam movie want to write ? www.ted.com X Standard Tamil Memory Songs Tamil Nadu X-Men: Days of Future Past அ பெ கா பண்பாட்டு இயக்கம் அ.பெ.கா அசத்தல் அரசுப் பள்ளி அச்சம் என்பது மடமையடா அப்பா அமெரிக்கா அம்மா அயோத்தி தாசர் அரசு ஊழியர்களின் குரல் அரசுப் பள்ளிகள் அரிமளம் பள்ளி அரைவல் அலைகள் அலையும் குரல்கள் அவென்ஜெர்ஸ் ஏஜ் ஆப் அல்ட்ரான் அறிவிப்புகள் அனுபவம் அன்னவாசல் கே. ரெங்கசாமி ஆஃபரா ஆங்கில கேட்டல் பயிற்சி ஆங்கிலத்தொடர்பாற்றல் ஆங்கிலப் படம் ஆங்கிலப் பயிற்சி ஆங்கிலம் ஆசிரியர் ஆசிரியர் தினம் ஆசிவகம் ஆசை தொடர் பதிவு ஆண்டனி ஆதிச்சநல்லூர் இசை இடஒதுக்கீடு இடைநிறுத்தம் இடைநிற்றல் இந்திய தேசிய ராணுவம் இந்தியா வரங்களும் சாபங்களும் இமான் இளையராஜா இறுதிச் சுற்று இனப்படுகொலை இன் டு தி ஸ்டார்ம் இன்னுமொரு சிறுகதை. புன்னகை இஸ்ரேல் ஈர்ப்பலைகள் ஈழம் ஈழம் சமுகம் உயிர்மை உலகின் பொருளாதாரக் கொள்கை உலோக உருக்கு ஆலை எக்ஸ்.மென் அபோகிளிப்ஸ் எட்ஜ் ஆப் டுமாரா எல்காம் எஸ்.எம்.எஸ். கொள்ளை ஏற்பாடுகள் ஐஸ் ஸ்டுபா ஒரு கோப்பை மனிதம் ஒரு முகநூல் பகிர்வு ஒலிம்பிக் ஒன்பதாம் வகுப்பு ஆங்கிலப் பாடம் ஓவியர்கள் கடிதம் கட்செவி பகிர்வு ஒன்று கட்டிடப் பொறியியல் கட்டுரைப் போட்டி கண்ணகி கோவில் கதிர்வேல் கதை திரைக்கதை வசனம் இயக்கம் கத்தி கயல் கருத்தாளிகள் கலாச்சராம் கலிலியோ அறிவியல் மையம். கல்வி கல்வித்துறை விழா கல்வியாண்டு கவண் கவிஞர் தங்கம் மூர்த்தி கவிஞர் நீலா கவிதை கவிதை அறிமுகம் கவிதை பகிர்வு கவிதைகள் கவிதைத் தொகுப்பு கவுரவக் கொலைகள் கற்க கசடற கற்பித்தல் யுக்திகள் கனகசபை ராமசாமி கனவில் வந்த காந்தி கனிமொழி காக்கா முட்டை காணொளிகள் சில காதர் காந்தி திரைப்படம் காப்டன் அப்பாஸ் அலி காப்புரிமை கார்டியன்ஸ் ஆப் தி காலக்ஸி கார்த்திக் கார்த்திக் கார்த்திக் காவியத் தலைவன் காற்றுவெளியிடை கிரமத்து குழந்தைகள் கிரேஸ் பிரதிபா கிரேஸ் பிரதீபாவின் துளிர் விடும் விதைகள் கிஷோர் டேவிட் ராஜ ராஜன் கீழடி குருநாதசுந்தரம் குழந்தை வளர்ப்பு குழந்தைகள் தினம் குறும்படம் கேவல் நதி கொசுவத்தி கொசுவர்த்தி கொஞ்சம் புதிய அறிவியல் கொஞ்சம் வெப் கொடி காத்த குமரன் கொம்பன் திரை விமர்சனம் கோச்சடையான் கோடை நகர்ந்த கதை கோபிநாத் கோவை ஆவி க்விஸ் சக்கரக்காலன் சக்தி சவுந்தர் ராஜன் சச்சின் சந்தானம் சந்திப்பு சந்திரமோகன் வெற்றிவேல் சந்தைப்படுத்துதல் சமுகம் சமுத்திரக்கனி சமூகம் சர்தார் வல்லபாய் பட்டேல் சாதனைப் பெண்மணிகள் சித்தன்னவாசல் ஓவியங்கள் சித்தன்னாவாசல் இலக்கிய சந்திப்பு சிவகார்த்திகேயன் சிறுகதை சினிமா சீனு சுகு சுயபுராணம் சுரபி சுரேந்தர் சூப்பர்மென் வெர்சஸ் பாட்மேன் செந்தூரன் பாலிடெக்னிக் செந்தூரன் பாலியின் தொடர் சாதனை செல்பி செவன்த் சென்ஸ் செவென்த் சென்ஸ் சொன்னாங்க சோ ஸ்வீட் வலைப்பூ ஞானாலயா ஆவணப் படம் டாக்டர் ஸ்ட்ரேஞ் டான் ஆப் ஜஸ்டிஸ் டி.எம்.என்.டி Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) டினா அரீனா டெல்லி சம்பவம் ட்ரான்ஸ்பார்மர்ஸ் ஏஜ் ஆப் எக்ஸ்டின்ஷன் தங்கமகன் தஞ்சை தபால்காரர் தமிழ் தமிழ் ஹிந்து தமிழ்ச் செம்மல் விருது தயான் சந்த் தர்மதுரை தலைமைப் பண்பு தலைவாரி பூச்சூடி தாயம்மாள் தாய்மொழி தாரை தப்பட்டை தி இத்தாலியன் ஜாப் தி பிரஸ்டீஜ் தி.ஆலை பள்ளி தியாக வரலாறு திருச்சி புகைப்பட பொருட்கள் கண்காட்சி. நிகழ்வுகள் திரை இசை திரை வி மர்சனம் திரை விமர்சனம் திரைவிமர்சனம் தீபிகா படுகோன் தீரன் சின்னமலை துவரங்குறிச்சி தேவதைகளால் தேடப்படுபவன் தேறி தொடர்பதிவு தொலைகாட்சி 18 தொல்காப்பியர் விருது தொழில் நுட்பம் தொழில் முனைவு தோழர் ரபீக் பதிவு நகை நடாஷா ரைட் நடிகர் சங்கத் தேர்தல் நத்தார் தின வாழ்த்துக்கள் நந்தன் ஸ்ரீதரன் நமக்கு நாமே திட்டம் நம்பிக்கை மனிதர்கள். நம்மாழ்வார் நலம் நன்றிகள் நாகூர் ரூமி நாடகக் கலைஞர்கள் நாயகர்கள் நாளைய மனிதர்களின் நேற்று நான் ஒரு குழந்தை நிகழ்வு நிகழ்வுகள் நிகில் நிறுவனம் நிகில் பயிற்சி நிலைப்பாடுகள் நிழல் பதியம் நீட் பார் ஸ்பீட் நீயா நானா நுட்பம் நூர் டீச்சர் நூல் அறிமுகம் நூல் விமர்சனம் நேர நிர்வாக தளம் நேர நிர்வாகம் நேர மேலாண்மை பக்தி படிக்க வேண்டாத பதிவுகள் பட்லர் பணமதிப்பு நீக்கம் பணிநிறைவு பதிவர் சந்திப்பு 2014 பதிவர் சந்திப்பு 2015 பதிவர் சந்திப்பு 2015 ஆல்பம் பதிவர் திருவிழா 2015 பத்தாம் வகுப்பு ஆங்கிலப் பாடம் பயிற்சிகள் பயிற்சித்துறை பலூஸ்சிஸ்தான் பள்ளி பள்ளிக்கல்வி பாகுபலி பாட்டன் காட்டைத் தேடி பாபநாசம் பாரதி புத்தகாலயம் பாரத் ஸ்டேஜ் 4 பாஸ்ட் அண்ட் ஃபியூரியஸ் 7 Fast and Furious 7 பாஸ்ட் அண்ட் ஃபியூரியஸ் 8 பாஸ்ட் எய்ட் பிட் டோரறேன்ட் பிரபு சாலோமோன் பிராங்கின் படங்கள் பிரார்த்தனை பிரித்தாளுதல் பிரியங்கா பிரேமா தக்ஷிணாமூர்த்தி பிரேம்சந்த் பு.கோ.சரவணன் புகைப்படத் தொகுப்பு புதியவன் புதுகை குளம் மீட்பு புதுகை செல்வா புதுகை தொல்லியல் ஆய்வுக் கழகம். புதுகையின் கல்வி முகங்கள் புதுக்கோட்டை புதுக்கோட்டை மாவட்ட பாறை ஓவியங்கள் புள்ளிகள் புறம்போக்கு பெரியார் பெற்றோர் பேப்பர் ஒன்று பேராசிரியர் அ. தட்சிணாமூர்த்தி பைரவா பொது பொதுப் போக்குவரத்து மேம்பாடு பொற்பனைக்கோட்டை போட்டிகள் ப்ரோசன் ப்ளாகர் டிப்ஸ் மணிகண்டன் ஆறுமுகம் மதுரை மதுரை வரலாறு மரபு வழி நடை மராத்திய மொழிப் படங்கள் மலர்தரு மழைமனிதர்கள் மனிதர்கள் மாட் மாக்ஸ் ஃபியூரி ரோட் Mad_Max:_Fury_Road மாணவர் போராட்டம் மாண்பு மிகு மகளிர் - அறிவியல் சுடர்கள் மாண்புமிகு மகளிர் மாதொரு பாகன் மாத்யு ப்ளோரிஸ் மாமழை நினைவுகள் மார்க் அண்டோனி மாறாப்புன்னகை மாற்றத்தின் முகங்கள் மியான்மர் மிருதன் மிஷன் இம்பாசிபிள் 5 Mission Imposible Rogue Nation முகநூல் முகநூல் நிலைத்தகவல்கள் முகநூல் பகிர்வு முத்துக்கிருஷ்ணன் முத்துநிலவன் முனைவர் மு பிரபு முனைவர் ஜம்புலிங்கம் முனைவர். அருள்முருகன் மூன்று புத்தகங்கள் வெளியீடும் குடும்ப விழாவும் மெட்ராஸ் மெமரி கார்ட் மேன்மை இதழ் அறிமுகம் மொழி மொழித்திறன் மோசன் காப்ச்சர் யாதும் ஊரே யாழியின் இரண்டு தொகுப்புகள் ரபீக் ரபீக் பகிர்வு ரம்ஜான் ரவீந்திரன் ரஜனி ரஷ் ரஹ்மான் ராஜ கோபால தொண்டைமான் ராஜ சுந்தர்ராஜன் ராஜசுந்தர்ராஜன் ராஜா சுந்தர்ராஜன் ராஜேஷ் வைத்யா ரிச்சர்ட் அட்டன்பரோ ரியோ ஒலிம்பிக் ருத்ரையா ரோக் ஒன் movie review ரோஹித் வேமுலா லாரீனா லூசி லோகன் 2017 வகுப்பறை அனுபவங்கள் வகை ஒன்று வணக்கம் வண்ணதாசன் வலைச்சரம் வலைப்பதிவர் மாநாடு வலைப்பூ நுட்பம் வள ஆசிரியர்கள் வாசிப்பு வாசிப்பு அனுபவப்பகிர்வு வாழ்த்துக்கள் வாழ்வியல் திறன்கள் பயிற்சி. வாழ்வியல் திறன்கள் பயிற்சி. தன்னை அறிதல் பயிற்சி வானவில் விடுதலை வேள்வியில் வீரத் தமிழர்கள் விடைபெறல் விதைக்கலாம் வித்டிராயல் சிம்ப்டம் விப்லாஷ் விருது விவசாயம் விஜய் டீ.வி விஜூ கனைக்ட் விஷாலின் விஸ்வரூபம் வீணை இசை வீதி கூட்டம் வீதிக் கூட்டம் வீதிக்கூட்டம் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் வீரமுரசு சுப்பிரமணிய சிவா வெயிலில் நனைந்த மழை வெர்சடைல் ப்ளாகர் விருது வெள்ளைப் புலி வெற்றி இலக்கியம் வைகறை வைகறையின் ஜெய் நல நிதி ஜல்லிக்கட்டு ஜாக்கி சேகர் ஜாதவ் ஜூராசிக் வோர்ல்ட் ஜெயப் பிரபு ஜெர்மனி ஜே.சி. பயிற்சி ஜேசி இயக்கம் ஜோக்கர் ஜோசப் விஜூ ஷபானா பாஸிஜ் ஷாமிலா தலுவத் ஷாருக்கான் ஷான் கருப்புசாமி ஷாஜகான் ஸ்டான்லி குப்ரிக் ஸ்பாய்லர் ஸ்பிலிட் ஸ்ரீதர் சுப்பிரமணியன் ஹாக்ஸா ரிட்ஜ் ஹாண்ட்ஸ் ஆப் ஸ்டீல் ஹாலிவுட் ஹெர்குலிஸ்