Posts

Showing posts from June, 2013

ஒரு நடிகரும் மோனலிசா புன்னகையும் (R. Paarthipan)

Image
ஒரு வித்தியாசமான திரைப்பட விளம்பரம். இன்று பெரிய பெரிய யானைகளின் படமெல்லாம் வெளிவருகிறது. அந்த யானைகளுக்கு வைக்கும் உணவில் ஒரு பொறி போதும் இந்த எறும்புக்கு ரசிக மகா ஜனங்களே என்றது அந்த விளம்பரம்.

நடத்ததோ வேறு! சில வருடங்கள் கழித்து சூப்பர் ஸ்டார் சொன்னார் (ரஜினி) அந்த எறும்பே எல்லா பொறியையும் சாப்பிட்டுருச்சு. யானைக்கு ஒரு பொறி கூட கிடைக்கவேயில்லை.

தமிழ் திரையுலகில் புதியபாதை மூலம் ஒரு ராஜ பாட்டையை போட்டு என்ட்ரி கொடுத்த பார்த்திபன்தான் அது.

தனது தனித்துவமான படைப்பாற்றல் மூலம் தமிழக திரையுலகில் தனது பெயரை மாற்றவோ மறைக்கவோ முடியாது செதுக்கிவிட்ட கலைஞன் பார்த்திபன்.

எனது திரை ஆதர்சங்களில் ஒருவர் பார்த்தீபன். அவரது செயல்பாடுகளை பயாஸ்கோப் பார்க்கும் கிராமத்து சிறுவனைப் போல  மிகுந்த ஆர்வத்துடன் கவனித்து வந்திருக்கிறேன். இந்தப் பதிவு வெறும் புகழ்ச்சியல்ல. ஒரு கலைஞன் குறித்த எனது நெடிய ஆச்சர்யகுறி.

திரைக்கலைஞன் என்பதை தாண்டியும் பார்த்திபன் ஒரு நல்ல மனிதனாய் பலமுறை தன்னை வெளிப் படுத்தியிருக்கிறார்.

குமுதம் இதழுக்கு ஒரு வாரம் ஆசிரியராக அவர் தந்த தோஷ நிவாரணங்கள் மனிதம் வழியும்…

ஜோரான முக நூல் பகிர்வு

Image
நன்றி 
பேஸ்புக் தமிழ் பேசும் மக்கள் சங்கம் * அவமானப்படுத்தபடும் குழந்தை குற்றவாளி ஆகிறது.

* கேலி செய்யபடும் குழந்தை வெட்கத்தோடு வளர்கிறது.

* குறைகூறி வளர்க்கப்படும் குழந்தை வெறுக்க கற்றுக்கொள்கிறது.

* அடக்கி வளர்க்கப்படும் குழந்தை சண்டையிட கற்றுக்கொள்கிறது.

* பாதுகாக்கப்படும் குழந்தை நம்பிக்கை பெறுகிறது.

* ஊக்குவிக்கப்படும் குழந்தை மனதிடம் பெறுகிறது.

* புகழப்படும் குழந்தை பிறரை மதிக்க கற்றுக்கொள்கிறது.

* நட்போடு வளரும் குழந்தை உல்கத்தை நேசிக்க கற்றுக்கொள்கிறது.

* நேர்மையை கண்டு வளரும் குழந்தைநியாயத்தை கற்றுக்கொள்கிறது.

* * 4,5 வயதுகளில் குழந்தைக்கு நன்மை,தீமையை பற்றி சொல்லி தரவேண்டும்.

** தினமும் அரை மணி நேரமாவது தந்தை, குழந்தைகளிடம் நண்பனைப்போல் உரையாடுங்கள்.

நமஇவெயா -மந்திர வார்த்தை(Magic Chant)

Image
ஒரு ஊரில் நண்பர்களான இரண்டு இளைஞர்கள் ஒருநாள் வெளியூருக்குச் சென்றார்கள்.

போகும் வழியில் இரவு நெருங்கிவிட்டதால் குளிரவும் தொடங்கி விட்டது. இருந்தாலும் இருவரும் பல விஷயங்களைப் பற்றி பேசியபடியே பயம் தெரியாமல் நடந்தார்கள்.

நேரம் நகர்ந்துகொண்டே போனதில், இரவும் வளர்ந்து கும்மிருட்டு ஆனது. சரி. ஏதாவது ஒரு மரத்தில் ஏறி இரவைக் கழித்துவிடலாம் என்று அவர்கள் நினைத்தபோதுதான் அந்த பயங்கரம் நிகழ்ந்தது.

எதன்மீதோ தடுக்கி எப்படியோ உருண்டு அழமான கிணறு ஒன்றில் விழுந்துவிட்டார்கள் அவர்கள்.

இருவருக்கும் நீச்சல் தெரியும் என்பதால் நீரில் மூழ்கவில்லை என்றாலும் மிக ஆழமான பாசிபடர்ந்த கிணறு என்பதாலும், இருட்டு என்பதாலும் அவர்களால் வெளியே வரமுடியவில்லை.

கிணற்றில் விழுந்த நிலவின் பிம்பம் மட்டுமே துணையாக இருக்க இருவரும் விடியும்வரை கிணற்றுக்குள்ளேயே இருந்தார்கள்.

விடிந்தது. வெளிச்சம் பரவ ஆரம்பித்ததும் அவர்களுக்கு இருந்த கொஞ்சம் நம்பிக்கையும் இருண்டுபோனது. காரணம், கிணறு அவர்கள் நினைத்ததைவிட மிக மிக ஆழமாக இருந்தது.

அதைவிட மோசமாக, அதில் இருந்து ஏறி வர எந்தப்பிடிப்போ படிகளோ எதுவுமே இல்லை.

சுருக்கமா…